Otobuste canim sikilirken...

İs teklifi alali yaklasik bir sene oldu. Gecen sene bu zamanlarda SEM'de huseyin Vural ile konusurken gelen bir telefon ile ford'dan teklif almistim. İlk tepkim dusunmek icin birkac gun izin istemek idi, roketsan'a girmeye garanti gozuyle bakiyordum ama hangisini gercekten istiyordum? Roketsan yuksek ucret veren, hakikaten arge yapan ama monoton bir sirketti. Ankarada kurulu olan duzenimi devam ettirmemi saglayacak bir is imkani. O zamanlad duzenli bir iliskim vardi abkarada olan. Oteki taraftan ford istanbulda idi ve her zaman gozumde bir numara olan sehirde yasamami saglayacakti. O an icin suregelen hayatta degisiklik yapmak insanin gozune korkutucu geliyordu, ama icten icte yeni bir hayata baslamak istedigimi de inkar etmemem gerek. Ama ford'u asil tercih etmemin sebebi itiraf etmesem de ilk teklifin oradan gelmis olmasi idi. Aslinda ilk kabul edisim tamamen kabul edeyim baska is bulursam gelmiyorum derim idi ama bir isi garantiledikten sonra dogru duzgun is aramiyorsun tabi. Ama o ilk gun beri ford'da kalici degilim dusuncesi hep aklimda oldu, surekli bir is arayisinda oldum ama hicbir zaman gercek mana da is aramadim. Sanirsam icten ice suan icin ford'da calismanin en mantiklisi oldugu kanisina variyorum. Aslina bakarsam suan tek sikintim isyerinin uzak olmasi. Onun disinda herseyden mutlu olabirim gibime geliyor. Planladigim yere gelmeyen gereksiz bir yazi oldu:) oyle kendi kendime konusuyormusun gibi oldu. Bu kadar yazdiktan sonra yayinlayayim bari...